Sol klarnette tınıyı ve üfleme kolaylığını belirleyen iki parça birlikte çalışır: kamış ve ağızlık.
Kamış numarası kalınlık ve direnç göstergesidir. Yumuşak kamış kolay titreşir ve az yorar; karşılığında üst bölgede denetim zayıflar. Sert kamış daha çok hava ister, karşılığında daha dolgun bir ton verir.
Ağızlığın uç açıklığı ve iç yapısı da aynı ölçüde belirleyicidir; açıklığı geniş bir ağızlık daha yumuşak, dar olanı daha sert kamışla dengelenir.
Başlangıçta orta yumuşaklıkta bir kamış tercih edilir; hava desteği oturdukça numara kademeli yükseltilir.
Aynı kutudaki kamışlar birbirinin aynı değildir; birkaç kamış dönüşümlü kullanılır ve iyi çalışanlar ayrılır.
Islatma kısa süreli yapılır; uzun süre suda bırakmak lifleri gevşetir.
Geleneksel icrada ton beklentisi, batı müziğindekinden farklıdır: daha dolgun, hafif pürüzlü ve anlatımı öne çıkaran bir ton tercih edilir. Bu, ekipman seçimini de etkiler.
Ton çalışmasının temeli uzun seslerdir.
Derslerimizde kamış ve ağızlık seçimi birlikte yapılır.